وقتی قطعیت، جای گفتوگو را میگیرد در سالهای اخیر، یکی از چالشهای اساسی در مدیریت و تصمیمگیری، کاهش فضای گفتوگو و تبادل نظر در میان مدیران و کارکنان بوده است. این وضعیت موجب ایجاد خطاهای خاموشی در فرآیندهای مدیریتی میشود که میتواند نتایج من
پیامدهای این روند تنها به یک سازمان یا یک دوره مدیریت خاص محدود نمیشود. تصمیمگیریهایی که بدون استفاده از خرد جمعی انجام میشوند، میتوانند منجر به ناپایداری در سیاستها، اتلاف منابع و کاهش اعتماد عمومی شوند. در این راستا، یک مشکل درونسازمانی به یک دغدغه عمومی و فراگیر تبدیل میگردد.