غمانگیزترین نوشته سقاب اصفهانی در سوگ همسر و دو فرزندش
سبحان، شیرینترین و دلرباترین کودکانی بود که دیدهام. او همانند قند شیرین و مانند نسیم خنک در تابستان گرم، دلنشین و دلچسب بود. اما عمر او بسیار کوتاه بود و این کوتاهی، دل مرا به شدت آزرده است. من به او وابسته بودم و همچنان وابستهام. به نظر میرسد که خداوند مرا لایق این همه عشق و وابستگی به او ندانست.
